Bir kişi kaç kez cumhurbaşkanı olabilir? Kayseri sokaklarında bir hayal

Sabahın erken saatlerinde Kayseri’nin sessiz sokaklarında yürüyordum. Hava hâlâ hafif serindi, rüzgâr sazlıklardan hafif bir hışırtı getiriyordu. Elimde günlük, kafamda düşünceler… Bugün kendime biraz fazla yüklenmişim gibi hissediyordum. “Bir kişi kaç kez cumhurbaşkanı olabilir?” diye yazdım. Sanki sorunun kendisi bana bir çağrı yapıyordu; sadece bir sayı değil, bir hayat, bir umut, bir hayal kırıklığı…

Çay bahçesinde bir rastlantı

Öğle vakti çay bahçesine oturdum. Yan masada yaşlı bir adam gazeteye gömülmüş, ara ara başını kaldırıp dışarı bakıyordu. Onu izlerken aklıma geldi; belki de cumhurbaşkanı olmak, onun yaşındayken düşlenen bir şeydi. Gözlerim dalgın dalgın sokaktaki insanlara takıldı. Kim bilir kim hangi hayalin peşindeydi? Kim kendi yolunda kaç kez yıkılmış ya da kaç kez yeniden başlamıştı?

Bir kişi kaç kez cumhurbaşkanı olabilir, diye tekrar düşündüm. Mevzu yasal olarak belli: bir kişi en fazla iki dönem görev alabiliyor. Ama kalbimde bu sayı farklı bir anlam kazanıyordu. İnsan kaç kez denemeyi göze alabilir, kaç kez umut edebilir, kaç kez hayal kırıklığıyla yüzleşebilir, işte bunu merak ediyordum.

Otobüs durağında geçen an

Akşamüstü otobüs durağındaydım. Sıra bana gelince önümdeki çocuk annesine sordu: “Anne, bir kişi hep cumhurbaşkanı olabilir mi?” Annenin yüzü biraz düşmüş gibi, cevap verirken kelimeleri tartıyor gibiydi. Çocuk inadına tekrar etti: “Ama gerçekten hiç mi duramaz?” Ben gülümseyerek kulak misafiri oldum; içimde tuhaf bir sıcaklık hissettim.

Çocuk bana dönüp sormuyordu belki ama ben kendi kendime cevap veriyordum: İnsan bir kez cumhurbaşkanı olabilir, iki kez de olabilir, ama ruhu, yüreği, hayalleri ömür boyu cumhurbaşkanı olabilir. Kaç kez seçilmek değil, kaç kez umut etmek önemliydi.

O an, Kayseri’nin rüzgârında, yorgun ama umutlu bir şekilde düşündüm: Belki de hayatta bir kişi tam anlamıyla iki kez kazanamaz, ama iki kez düşebilir, iki kez yeniden kalkabilir. İşte asıl mesele buydu.

Evime dönüş: günlüğe dökülen hisler

Evime döndüğümde pencerenin önüne oturdum ve günlüğüme yazmaya başladım. Dışarıda akşam karanlığı düşerken ışıklar bir bir yanıyordu. “Bir kişi kaç kez cumhurbaşkanı olabilir?” sorusunu defalarca düşündüm ama her seferinde farklı bir anlam buldum. Bir dönem, iki dönem… Bunlar sadece rakamlar. Asıl önemli olan cesaret, yeniden deneme arzusu, halkın gözünde kendini var edebilmek, insanlara umut verebilmek.

Kalbim sıkıştı, gözlerim doldu; çünkü bazen ben de kendi hayatımda cumhurbaşkanlığı gibi büyük hedefleri çok zor buluyorum. Ama bugün anladım ki, hayal kırıklığı kadar umut da önemliydi. Belki seçilemezsin, belki iki dönem hakkın vardır ama kullanamazsın, ama hiç kimse sana hayal kurmayı yasaklayamaz.

Bir kafenin köşesinde bir anlık farkındalık

Akşamüstü tekrar çarşıya çıktım, eski bir kafeye uğradım. Bir köşede gençler sohbet ediyordu; konu siyaset değildi ama arada biri “Bunu yapabilir miyiz?” diye sordu. İçimden gülümsedim; işte tam o an fark ettim ki cumhurbaşkanlığı sadece bir makam değil, bir hayatın içindeki sınırları, denemeleri ve sabrı simgeliyordu.

Bir kişi kaç kez cumhurbaşkanı olabilir sorusu resmi yanıyla net, ama insan kalbinin cevabı çok daha genişti: Düşlemek, denemek, başarısız olmak, yeniden denemek… Bu sayı sınır tanımazdı.

Gece yürüyüşü: umut ve hayal kırıklığı yan yana

Gece Kayseri sokaklarında yürürken, yıldızlar şehir ışıklarıyla yarışıyordu. Her sokak köşesi, her ışık huzmesi bir hikaye saklıyordu. Ben de kendi hikayemi düşündüm. Belki bir kişi resmi olarak iki kez cumhurbaşkanı olabilir, ama bir insanın yüreği ve hayalleri ömür boyu bir kez bile vazgeçmese, sonsuz kez cumhurbaşkanı olabilirdi.

O an kalbimde bir rahatlama hissettim. Hayal kırıklıkları kadar, küçük zaferler, umut dolu anlar ve cesaret dolu denemeler de vardı. Belki hiç seçilmedi, belki iki dönem hakkı vardı ama kullanamadı, ama her defasında kalbinde ve günlüklerinde cumhurbaşkanlığı vardı.

Son not: kişisel bir hatırlatma

Yatak odamda ışığı kapatıp günlüğümü kapattım. Dışarıda Kayseri’nin sessizliği vardı. “Bir kişi kaç kez cumhurbaşkanı olabilir?” sorusu hala kafamda dönüyordu. Ama artık biliyordum: sayı önemli değildi, önemli olan yüreğinde kaç kez denediğin, kaç kez umut ettiğin ve kaç kez vazgeçmeden hayal kurabildiğindi.

Ve ben bunu biliyordum; kendi hayatımda, kendi küçük anılarımda ve Kayseri’nin sokaklarında… Her deneme, her düşüş ve her umut ışığı bir cumhurbaşkanlığı gibi değerliydi.

Benzer Bir Yazı: Bir kadının zevk aldığı nasıl anlaşılır ?