Sevgili Gocu takipçileri, bugünkü yazımızda “The Platform 2 Netflix’te var mı” konusuna odaklanıyoruz.
Geceye düşen sessizlik ve bir ekran ışığı
Kayseri’nin kışları sert olur, bilen bilir. Akşam erken çöker, sokak lambaları bile sanki üşür. Ben 25 yaşındayım ve bu şehirde geceler çoğu zaman aynı hissi taşır: biraz yalnızlık, biraz düşünce, biraz da kendini dinlemek zorunda kalmak.
O akşamlardan biriydi. Evde tek başımaydım, dışarıda karın ince ince yağdığı bir sessizlik vardı. Pencere kenarında oturmuş, elimde telefon, bir şeyler izlemek istiyordum ama aslında ne izlediğimin çok da önemi yoktu. Önemli olan zihnimi susturacak bir şey bulmaktı.
Netflix açtım. Netflix ekranı karşıma geldiğinde o kırmızı ışık bile sanki içimi biraz ısıttı. Son zamanlarda herkesin konuştuğu bir film vardı aklımda: The Platform. İlk filmi izlerken içimde garip bir boşluk kalmıştı. İnsanların açlıkla, düzenle, bencillikle sınandığı o karanlık yapı… O filmden sonra uzun süre sessiz kalmıştım.
Ama o gece kafamda tek bir soru dönüp duruyordu: The Platform 2 Netflix’te var mı?
The Platform 2 Netflix’te var mı? sorusunun peşine düşüş
Parmaklarım arama çubuğuna gittiğinde aslında ne aradığımı biliyordum ama yine de yazdım: The Platform 2 Netflix’te var mı?
Bir an durdum. Ekrana bakarken içimde küçük bir heyecan vardı. Sanki o ikinci film çıkmışsa, ilkinde yarım kalan bir şeyler tamamlanacakmış gibi hissediyordum. Ama sonuçlar netti: yoktu ya da en azından ben bulamıyordum.
İçimde bir şey düştü. Garip bir hayal kırıklığı… Sanki uzun zamandır beklediğim bir mesaj gelmemiş gibi. O an fark ettim ki ben aslında sadece bir filmi değil, devam eden bir hikâyeyi, bir anlamı bekliyormuşum.
Kayseri’de böyle gecelerde insan daha çok düşünür. Dışarıdan bakınca sakin bir hayat gibi görünür ama iç dünyada fırtınalar kopar. Ben de o fırtınanın ortasındaydım.
Platform evreni ve içimdeki boşluk
The Platform’un ilk filmi aklıma geldiğinde midem hafif sıkıştı. O dikey hapishane, yukarıdan aşağıya inen yemekler, insanların giderek daha da vahşileşen düzeni… Aslında hepsi bir sistem eleştirisiydi ama ben en çok insanların birbirine nasıl dönüştüğünü düşünmüştüm.
O film bana şunu hissettirmişti: İnsan, aç kaldığında sadece midesiyle değil, ruhuyla da değişir.
İkinci film olmadığını öğrenmek o yüzden tuhaf bir boşluk yarattı. Sanki hikâye yarım kalmış gibi değil de, benim içimde bir şey eksik kalmış gibiydi.
Telefonu elime alıp tekrar baktım. Belki yanlış görmüşümdür diye. Belki bir fragman, belki bir duyuru vardır diye. Ama yoktu.
O an kendi kendime güldüm. “Ne bekliyorsun ki?” dedim içimden. “Bir film sana hayatın eksik parçalarını tamamlayamaz.”
Ama yine de o eksiklik hissi geçmedi.
Bekleyiş, hayal kırıklığı ve iç ses
Oturduğum yerde biraz daha kaldım. Dışarıdaki kar daha yoğun yağmaya başlamıştı. Camın buğusuna parmağımla şekiller çizdim. Her çizgi, kafamın içindeki başka bir düşünceydi sanki.
The Platform 2 Netflix’te var mı? sorusu sadece bir merak değildi artık. Bu soru, beklediğim şeylerin aslında hiç gelmeyebileceğini hatırlatıyordu bana.
Hayatta da böyle değil mi zaten? Bazı devamlar hiç gelmez. Bazı hikâyeler yarım kalır. Bazı insanlar yarım kalır.
İçimde hafif bir kırgınlık hissettim. Belki de en çok kendime kırgındım. Çünkü ben hâlâ bir şeylerin tamamlanmasını bekliyordum.
Telefonu masaya bıraktım. Ekranın ışığı yavaşça yüzümden çekildi. O an oda biraz daha karanlıklaştı ama garip bir şekilde içim biraz daha netleşti.
Kayseri’de bir genç olarak yalnızlık
Bu şehirde büyümek bana sabrı öğretti. Ama aynı zamanda beklemeyi de öğretti. İnsan burada çoğu şeyi içinden yaşar.
Arkadaşlarım var, evet. Ama herkesin hayatı kendi hızında akıyor. Kimse kimsenin boşluğunu tam olarak dolduramıyor.
Bazen gece yürüyüşlerine çıkarım. Soğuk hava yüzüme çarptığında düşüncelerim biraz susar. O gecelerden birinde yine aynı soruyu düşündüm: The Platform 2 Netflix’te var mı?
Bu soruyu sormam aslında filmle ilgili değildi. Daha çok hayatla ilgiliydi. Devam edecek bir şey arıyordum. Bitmeyen bir hikâye. Durmayan bir anlam.
Ama hayat böyle değil. Bunu yavaş yavaş öğreniyorum.
İçimde kırılan ve yeniden kurulan şeyler
Bir süre sonra tekrar Netflix’i açtım. Aynı ekran, aynı uygulama. Ama bu kez film aramıyordum. Sadece bakıyordum.
Bazen insan hiçbir şey bulamasa bile aramak ister. Çünkü aramak, umut etmek demektir.
The Platform 2 Netflix’te var mı? sorusu yine aklıma geldi ama bu kez farklı hissettirdi. Daha sakin, daha kabullenmiş bir soruydu.
Belki yoktu. Belki hiç olmayacaktı. Ama o hikâyenin bende bıraktığı iz vardı.
O iz, insanlara bakışımı değiştirmişti. Açlık, sistem, düzen… Bunlar sadece filmde değil, hayatta da vardı. Belki daha sessizdi ama daha gerçekti.
Umut, eksiklik ve devam etme hali
O gece yatağa uzandığımda tavanı izledim uzun süre. Dışarıda rüzgar vardı. Ev sessizdi.
İçimde garip bir denge oluştu. Ne tamamen mutsuzdum ne de tam anlamıyla huzurluydum. Arada bir yerdeydim.
The Platform 2 Netflix’te var mı? sorusu artık bir meraktan çok bir hatıraya dönüşmüştü. Bir dönemin, bir duygunun, bir beklentinin hatırası.
Belki ikinci film hiç gelmeyecekti. Ama benim içimdeki hikâye devam ediyordu.
İnsan bazen şunu fark ediyor: bazı cevaplar dışarıda değil, içeride saklı.
Gecenin sonunda kalan düşünce
Gözlerim kapanmadan önce son düşündüğüm şey şuydu: Her şeyin bir devamı olmak zorunda değil.
Bazen bir hikâye biter ve sen onunla yaşamayı öğrenirsin. Bazen de devam etmeyen şeyler, seni daha çok büyütür.
Kayseri’nin soğuğu camdan içeri sızarken ben artık o soruya takılmıyordum. Ama o soru bana bir şey öğretmişti.
The Platform 2 Netflix’te var mı?
Belki yoktu. Ama benim içimde bıraktığı etki, çoktan kendi devam filmini yazmaya başlamıştı.
Gocu sayfamızı ziyaret ettiğiniz için teşekkürler. “The Platform 2 Netflix’te var mı” hakkındaki düşüncelerinizi bizimle paylaşın!